Edward Steichen
Museum of Modern Art (MoMA)Edward Steichen
– pionier van de moderne fotografie en curator van de mensheid –
Edward Steichen (1879-1973), geboren als Édouard Jean Steichen in Bivange, Luxemburg, is een van de meest veelzijdige en invloedrijke figuren uit de geschiedenis van de fotografie. Hij emigreerde als kind naar de Verenigde Staten en groeide uit tot een visionair die fotografie niet alleen als kunstvorm vestigde, maar ook als krachtig communicatiemiddel voor de hele mensheid. Van pictorialist en modepionier tot legendarisch curator: Steichen belichaamt de evolutie van fotografie in de 20e eeuw.
Steichen begon als schilder en lithograaf, maar pakte op zijn zestiende een camera op. Al vroeg experimenteerde hij met zachte focus, gum bichromate en andere technieken om fotografie dichter bij de schilderkunst te brengen. Hij werd een sleutelfiguur in de Photo-Secession samen met Alfred Stieglitz en hielp mee de Little Galleries of the Photo-Secession (“291”) op te zetten. Zijn vroege werk, zoals het iconische The Pond—Moonrise (1904) en The Flatiron (1904), zijn meesterwerken van het pictorialisme: dromerig, schilderachtig en technisch virtuoos. Een afdruk van The Pond—Moonrise behoort tot de duurste foto’s ooit geveild.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende hij als luchtvaartfotograaf, wat zijn visie op fotografie radicaliseerde. Na de oorlog omarmde hij een scherpere, modernere stijl. Van 1923 tot 1938 was hij chief photographer voor Condé Nast-publicaties (Vogue en Vanity Fair). Hij creëerde baanbrekende mode- en celebrityportretten (denk aan Greta Garbo, Gloria Swanson, Noël Coward) die glamour combineerden met grafische kracht en psychologische diepgang. Steichen tilde commerciële fotografie naar een artistiek niveau en definieerde het visuele idioom van de jaren 1920 en ’30.
The Family of Man
Zijn grootste erfenis is echter de tentoonstelling The Family of Man (1955), die hij als directeur Fotografie van het Museum of Modern Art (MoMA) samenstelde. Met 503 foto’s van 68 landen toonde hij de universele aspecten van het menselijk bestaan: liefde, geboorte, werk, vreugde, verdriet en dood. Het was geen verzameling van individuele kunstwerken, maar een symfonie van beelden die de gemeenschappelijkheid van de mensheid benadrukte in een tijd van Koude Oorlog en dreigende atoomdreiging. De expositie trok miljoenen bezoekers wereldwijd en werd een van de meest bezochte en invloedrijke fotografiepresentaties aller tijden.
Lees ook eens over Joel Meyerowitz of de pagina over Robert Frank.
Of lees mijn SYNTHESE, wat verbindt en wat onderscheidt.
.