Joel Meyerowitz
de pionier van kleur in de straatfotografieJoel Meyerowitz
– de pionier van kleur in de straatfotografie –
Joel Meyerowitz, de pionier van kleur in de straatfotografie, (geboren 1938 in de Bronx, New York) is een van de belangrijkste Amerikaanse fotografen van de afgelopen zestig jaar. Hij begon zijn carrière in de vroege jaren zestig als straatfotograaf, geïnspireerd door Robert Frank en Henri Cartier-Bresson, maar al snel koos hij een eigen weg.
Waar de meeste fotografen in die tijd trouw bleven aan zwart-wit, schakelde Meyerowitz al in 1962 over naar kleur. Hij was een van de eersten die kleur serieus als artistiek medium gebruikte in de straatfotografie. Daarmee hielp hij mee om kleurfotografie te bevrijden van het stigma van “commercieel” en het een volwaardige plek te geven in de kunstwereld.
Zijn vroege werk vangt het bruisende, chaotische en vaak ironische straatleven van New York met een levendig, bijna jazz-achtig ritme. Later ging hij over op grootformaat camera’s en maakte hij poëtische beelden van licht, ruimte en landschap – vooral op Cape Cod. Zijn boek Cape Light (1978) werd een klassieker en verkocht meer dan 150.000 exemplaren.
Een van zijn meest aangrijpende projecten is Aftermath (2001-2002). Als enige fotograaf met onbeperkte toegang documenteerde hij negen maanden lang de puinhopen van het World Trade Center na 9/11. Deze foto’s vormen niet alleen een historisch archief, maar ook een monument voor menselijke veerkracht en de stilte na de catastrofe.
In tegenstelling tot veel van de Magnum-fotografen die ik eerder besprak (zoals Robert Capa, Henri Cartier-Bresson, Werner Bischof, René Burri, Inge Morath en Martine Franck), is Joel Meyerowitz nooit lid geweest van Magnum Photos. Hij opereerde altijd als zelfstandig kunstenaar, vertegenwoordigd door galeries zoals Howard Greenberg in New York. Dat maakt hem juist zo interessant: hij respecteert de klassieke straatfotografie-traditie, maar koos bewust voor kleur en een meer individuele, contemplatieve aanpak.
Wat mij vooral inspireert aan Meyerowitz is zijn voortdurende verwondering voor licht en kleur, zijn vermogen om het alledaagse bijzonder te maken, en zijn technische meesterschap zonder dat het ooit stijf of academisch wordt. Zijn foto’s ademen vrijheid, aandacht en een diepe liefde voor het kijken zelf. Op de pagina SYNTHESE schrijf ik over wat deze fotografen verbindt en/of onderscheidt.
